Vandaag weer zwaar bewolkt en behoorlijke buien. Weer geen dag voor mooie foto’s dus.

Auckland uitrijden was ook geen grapje: wat een drukte! En we hebben de bewegwijzering ook nog niet helemaal door. Soms moet je inderdaad voorsorteren, soms blijken alle banen toch gewoon dezelfde kant op te gaan, ook al zijn de borden boven de banen verschillend. De afslagen zijn allemaal netjes genummerd, maar ik heb drie verschillende soorten wegenkaarten en geen van die kaarten vermeldt afslagnummers.  Maar dan is het ook ineens snel voorbij: de motorway van 2×5 banen verandert in een gewone tweebaansweg.

In een winkeltje bij een tankstation langs de Auckland motorway hebben we ook nog een nieuw fleece jack voor Jan kunnen kopen. Hij had het zijne gisteren in het toiletgebouw van de camping laten hangen. Dat ontdekten we 10 minuten later, maar toen was het al weg. En het is nooit meer als gevonden voorwerp bij de receptie afgegeven ook.
Maar het is hier nog best fris, dus een fleece jack is dan wel fijn. In de stad of in de wijk waar onze camping was zagen we ze niet (het wordt hier zomer, hè). En nu, terwijl we koffie gingen drinken, zagen we er ineens één hangen in het uitverkooprek! Voor 22,50 euro; mazzeltje dus!

We reden vanuit Noord Auckland naar het zuiden, iets naar het oosten en toen weer omhoog: het schiereiland Coromandel op. De weg volgt eerst de kust langs het oosten van het schiereiland en we rijden langs het westen weer terug. Het is een mooie maar bloedstollende rit. De wegen zijn echt heel smal, bermen bestaan niet en dus zie ik (als bijrijder) regelmatig het ravijn naderen. De weg slingert enorm, gaat steil omhoog en steil omlaag; we rijden door bergen/heuvels van 500+ meter. Maar de uitzichten zijn, zelfs bij dit sombere weer, prachtig.

Gek genoeg mag je hier overal 100 km per uur rijden: op die 5-baans autoweg, maar ook op die tweebaansweg met al die bochten. Levensgevaarlijk, want sommige mensen doen dat ook. Wij gaan maar regelmatig in de ‘slow vehicle bay‘, zodat de auto’s die haast hebben er weer even voorbij kunnen.

Voor de lunch gestopt bij een mosselman: we zagen de mosselschepen al in de baai liggen. Heerlijk vers.

En nu zijn we in Hot Water Beach. Wat dat betekent, vertel ik morgen!

Deze slideshow vereist JavaScript.